Het begrip Lerende Organisatie dateert ondertussen al van de jaren 80 en 30 jaar later blijft het nog altijd een heel actueel begrip. Leren, innoveren, empoweren, … het zijn (in theorie althans) evidenties geworden en worden vaak bestempeld als 'Key Succes Factors' voor organisaties.
De business context, waarin organisaties vandaag opereren wordt gekenmerkt door : snelle verandering, globalisering, toegankelijkheid van informatie door het internet, complexiteit en onvoorspelbaarheid. De verwachtingen van stakeholders : klanten, medewerkers, overheid, locale besturen, locale gemeenschappen, de samenleving, zijn ook drastisch veranderd.
En de ontwikkeling naar een meer organische, soepele, plattere … LERENDE organisatie, waar de betrokkenheid van iedereen en het optimaal gebruik van ieders innovatieve kracht nodig is, is ingezet.
De vraag hoe een organisatie "duurzaam succes" kan ontwikkelen doorheen de turbulentie van haar omgeving is gesteld.
Voor HR en HRD, stelt zich dan ook meteen de vraag of de rol en positionering, de praktijken en de instrumenten die wij de voorbije decennia hebben 'uitgevonden' en ontwikkeld leidt tot die 'lerende organisatie' en bijdraagt tot dat 'duurzaam succes' ?
Triggert HR mensen om te leren, te experimenteren, te innoveren, kennis te delen, te veranderen van job, in flexibele teams en projecten te werken, … of … NIET ? |
